მასწავლებელთა საკვალიფიკაციო გამოცდის შესახებ

ზაფხულში გეოგრაფიის გამოცდა ჩავაბარე. გამოცდის პროცესში ერთმა საკითხმა მიიპყრო ჩემი ყურადღება და დამაფიქრა რამდენად მართებულია მხოლოდ თეორიულ ცოდნაზე ორიენტირებული შეკითხვებით მასწავლებლის უნარ-ჩვევების გაზომვა?

კითხვა ეხებოდა გამათანაბრებელი ხაზის უმაღლესი წერტილის მდებარეობას...

წავიკითხე გიგი თევზაძის სტატია ეროვნული გამოცდების დღესდღეობით არსებული ფორმით ჩატარების მართებულობაზე. ვიზიარებ მის მოსაზრებას მისაღები გამოცდების არსებული ფორმის ეტაპობრივად შეცვლის თაობაზე.

„ადამიანები სხვადასხვანაირები არიან. შესაბამისად, მათი სწავლაც და სასწავლებლად „მიღებაც“ სხვადასხვანაირად უნდა მოხდეს. ესეც, თანამედროვე, წარმატებული განათლების თეორიის და პრაქტიკის ქვაკუთხედია.“

➧მახსოვს 2009 წელს კავკასიის უნივერსიტეტის სამართლის სკოლაში სწავლის პერიოდში გავიარეთ საერთაშორისო საჯარო სამართალის კურსი. ლექტორმა ორი შუალედური გამოცდა და ერთი ფინალური ე.წ. „ღია წიგნის“ (open book) პრინციპით ჩაგვიტარა. სახელმძღვანელოში ჩახედვის და სხვა რესურსის გამოყენების საშუალებაც გვქონდა. საგამოცდო საკითხები ისე ჰქონდა ჩამოყალიბებული, რომ ის მოითხოვდა აზროვნებას, შედარება-შეპირისპირებას, ლოგიკურ მსჯელობასა და დასკვნების გამოტანას. ცხადია ამას მხოლოდ წიგნზე დაყრდნობით ვერ გავაკეთებდით.

გეოგრაფიის გამოცდის შემდეგ სწორედ ამ მიმართულებით დავიწყე ფიქრი. ჩემი აზრით, არამარტო ეროვნული გამოცდების ფორმატია შესაცვლელი, არამედ მასწავლებლების კომპეტენციის დამადასტურებელი ტესტირებაც. რას ითხოვს სისტემა ჩვენგან? ფაქტობრივი ინფორმაციის დამახსოვრებას, ისიც მინიმალური დოზით. უნარ-ჩვევების შეფასება თითქმის არ ხდება.

თანამედროვე მსოფლიო უპირატესობას ანიჭებს ტექნოლოგიების გამოყენებას. სკოლები და უნივერსიტეტები იყენებენ ინფორმაციულ-საკომუნიკაციო საშუალებებს სწავლების პროცესში. საქართველოში ამ მიმართულებით არცთუ სახარბიელო მდგომარეობა გვაქვს. დღეს მასწავლებლებს გვთხოვენ გამოვიყენოთ ისტ-ი სასწავლო პროცესში. მასწავლებელთა რამდენ პროცენტს ხელეწიფება ეს? რას აკეთებს სახელმწიფო ამისათვის?

დროა განათლების სამინისტროს მესვეურებმა მასწავლებელთა საკვალიფიკაციო გამოცდის დონეზე წაახალისონ ტექნოლოგიების გამოყენება სასწავლო პროცესში.

აქვე წარმოგიდგენთ ჩემი ოცნების მასწავლებლის გამოცდას.

კომპიუტერი მიერთებულია ინტერნეტთან. მასწავლებელს მისდის შემდეგი სახის დავალება:

მას ევალება დაგეგმოს ერთი გაკვეთილი წარმოდგენილი თემის მიხედვით (მაგალითად: კახეთის ტურისტული პოტენციალი). ამისთვის მას აქვს თავისუფალი წვდომა რესურსებზე.

➡ მასწავლებელმა უნდა შეადგინოს გაკვეთილის გეგმა;

➡ სავარაუდო მარშრუტი;

➡ Google earth ის გამოყენებით გააკეთოს რუკა;

➡ მოამზადოს იმ გაკვეთილის შეფასების რუბრიკა;

➡ მოამზადოს თეორიული მასალა;

➡ გამოიყენოს ტექნოლოგიები;

➡ მიუთითოს აქტივობები რომელშიც გათვალისწინებული იქნება სწავლის ტიპები;

➡ განსაზღვროს საშინაო დავალება.

გეოგრაფიის მასწავლებელს კიდევ შეიძლება დაევალოს პირობითი ნიშნების გამოყენებით ადგილის გეგმის შედგენა,  ელექტრონული რესურსის შექმნა და ა.შ.
მსგავსი ტიპის დავალება შეძლება შევთავაზოთ ნებისმიერი საგნის პედაგოგს. გთავაზობთ ენის მასწავლებლის მიერ შესასრულებელ დავალებას.

➤მასწავლებელს მისდის სამწუთიანი იუთუბლინკი და ევალება:

➡ მისი გამოყენებით დაგეგმოს ლაპარაკზე ორიენტირებული გაკვეთილი;

➡ ჩამოაყალიბოს გაკვეთილის მიზანი. განსაზღვროს ესგ-სთან შესაბამისობა;

➡ გაწეროს აქტივობები;

➡ მოამზადოს შეფადების რუბრიკა.

ამ პროცესში გამოჩნდება მასწავლებლის მზაობა თანამედროვე მოთხოვნებთან მიმართებაში.

ეს შეიძლება იყოს არა ცალკეული გამოცდა, არამედ ერთ-ერთი კომპონენტი თეორიული გამოცდის.

Read More

მასწავლებლის ისტორია

ბავშობაში ხშირად ვთამაშობდი მასწავლებლობანას. სოფლის ბოლოს თხილის ბაღებია. ამ ბაღში გვქონდა მოწყობილი ჩვენი სკოლა. ნამდვილ სკოლაში მოსწავლის როლში ვიყავი. ჩვენს საოცნებო სკოლაში კი მასწავლებლის როლს ვირგებდი...

 1989 წლის 30 ივნისს დავიბადე აზერბაიჯანში. კახის რაიონში არის ერთი პატარა  სოფელი, რომელსაც ქართველები ქათმისხევს ვუწოდებთ, ოფიციალურად ალიბეგლო ჰქვია. 
 2006 წელს დავამთავრე ჩვენი სოფლის ქართული სკოლა.  როგორც მოგეხსენებათ ქართული სკოლები ცოტაა კახში, ალბათ შვიდიოდე იქნება. 
სწავლის გაგრძელება გადავწყვიტე ისტორიულ სამშობლოში. 
2010 წელს დავამთავრე კავკასიის უნივერსიტეტის სამართლის სკოლა, ხოლო 2013 წელს კი – ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის მაგისტრატურა. 
 2011-2013  წლებში ვმუშაობდი იურიდიულ კომპანიებში და პარალელურად –  არასამთავრობო ორგანიზაციაში, რომლის ეგიდითაც ვეხმარებოდით აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ტერიტორიაზე  მოქმედ ქართულ სკოლებს, ვახორციელებდით საგანმანათლებლო პროექტებს.
პროექტებში მონაწილეობის დროს ვგრძნობდი, თუ როგორ ვეხებოდი საქართველოს მომავალს აზერბაიჯანის მიწაზე.

კავკასიის უნივერსიტეტის სამართლის სკოლის 2010 წლის გამოშვება

ილიაუნის მაგისტრების 2013 წლის გამოშვება

საქმიანობა ქურმუხელის ეგიდით

ყოველთვის მაღელვებდა ჩემი ქვეყნის ისტორია და დღევანდელობა.
მსურდა, რამე მნიშვნელოვანი შემექმნა საქართველოში, საკუთარი კვალი დამეტოვებინა ისტორიული სამშობლოს მიწაზე.
2013 წელს მეგობრებისგან გავიგე პროგრამის შესახებ, რომელიც არაქართულენოვან სკოლებში მიმდინარეობდა.  „ქართული ენა მომავალი წარმატებისათვის“, სახელიც მიმზიდველად ჟღერდა. ვიგრძენი დადგა დრო, რაღაც ღირებული დამეწყო. უფრო მნიშვნელოვანი, ვიდრე მუშაობა ან სწავლაა.
გავიარე კონკურსის ეტაპები.
დაგვინიშნეს ტრენინგები, რადგან არ ვიცოდით სწავლის  მეთოდიკა და სკოლაში მუშაობის პრინციპები.
ბაზალეთის ტბაზე მართლაც ოქროს  აკვანი ვიპოვე.
ჩემი მომავალი შეიცვალა ოთხ დღეში.
ეს ამბავი ფილმის სიუჟეტს ჰგავს.
ქართულის, როგორც მეორე ენის ტრენერმა, ერთმა თითქოს ჩვეულებრივმა ქალმა ჯგუფს გვითხრა: ოთხი დღე დავრჩები ამ ჯგუფში და  ტრენინგის ბოლოს მიხვდებით, არის თუ არა თქვენი საქმე მასწავლებლობა, მასწავლებლობა არაქართულენოვან სკოლაში ეთნიკურ უმცირესობებთან.
ეს იყო დაუვიწყარი ოთხი დღე.

ჯგუფი და ტრენერი ერთ გუნდად ვიქეცით რამდენიმე საათში.
ერთი აქტივობის დროს როლური თამაშები შემოგვთავაზა პედაგოგმა. თემა: ქცევის კორექცია. მე მერგო ამრევი მოსწავლის როლი და უკანა მერხზე მჯდომმა გავაცნობიერე, რა საინტერესოა და თან როგორი რთულია გაუგო და მიუხვდე ყველა მოსწავლეს. ის გაკვეთილი ჩავუშალეთ " მასწავლებელს". 
იცით რა არის საინტერესო? სკოლაში, სადაც ვასწავლი, დირექტორის მოადგილეა მაშინდელი ჯერ კიდევ სწავლის პროცესში მყოფი "პედაგოგი". 
ტრენერის ამბავი უფრო საინტერესოა. შორენა ხუხუა დღეს ჩემი დირექტორია.
ტრენინგების დასრულების შემდეგ სიებში ვეძებდით საკუთარ სკოლებს, სადაც ერთი წელი უნდა გვემუშავა პროგრამის ფარგლებში დამხმარე მასწავლებლად. არცერთ სიაში არ ვჩანდი. არც ქვემო ქართლის, არც ჯავახეთის, არც კახეთის. დაბნეულმა მივაკითხე კოორდინატორს, რომელმაც ღიმილით მითხრა: " შენ თავად ტრენერმა აგირჩია, გვთხოვა, სადახლოს N1 სკოლაში გამომიგზავნეთ, ადგილი გათავისუფლდაო". არ მოველოდი, რადგან ტრენინგების დროს განსაკუთრებული არაფერი ჩამიდენია, არც ტრენერს ეტყობოდა განსაკუთრებული აღფრთოვანება ჩემით. ავიღე ტელეფონი, დავურეკე ტრენერს მადლობის გადასახდელად. მან მხიარულად მიპასუხა: "აბა, დავიწყოთ შენი ცხოვრების ახალი ისტორია. იქნებ მოგეწონოს ეს საქმე და დარჩე კიდეც სკოლის სისტემაში."  ორი წლის განმავლობაში ვასწავლიდი ეთნიკურ აზერბაიჯანელებს ქართულს, როგორც მეორე ენას. მე და ჩემი მასწავლებელი კოლეგები გავხდით. ძალიან მომეწონა მასწავლებლობა. შორენამ ისევ ახალი იდეა მომაწოდა: "მოდი, ჩააბარე პედაგოგიური უნარების და საგნის გამოცდა, გახდი სერტიფიცირებული". გავაუქმე ფეისბუქი, გამოვრთე ტელეფონი ზაფხულში და 2014 წელს წარმატებით ჩავაბარე სერტიფიცირების გამოცდები. ასე გავხდი მასწავლებელი. 

წარდგენა სადახლოს N1 საჯარო სკოლაში, 2013 წელი

დღესაც მახსოვს 2013 წლის 16 სექტემბერი. ეს იყო დღე, როდესაც პირველად შევედი საკლასო ოთახში მასწავლებლის სტატუსით. ჩემი ცხოვრება შეიცვალა , რადგან კარგ მასწავლებელს შევხვდი და უკვე მეც შემეძლო სხვისი ცხოვრების შეცვლა. თავიდან საკუთარ ძალებში დარწმუნებული არ ვიყავი, ბავშვების სიყვარულით ვიგრძენი, არ შევცდი.

პირველი გაკვეთილებიდან...

ჩემი ოთხწლიანი პედაგოგიური საქმიანობის დროს დავუმეგობრდი უამრავ მასწავლებელსა და საგანმანათლებლო სფეროში დასაქმებულ ადამიანს. ჩვენ ერთმანეთს ვუზიარებთ საკუთარ პრაქტიკას, ვაფასებთ ერთმანეთის საქმიანობას, ვეხმარებით კარიერულ წინსვლაში და ა.შ. 
2015 წელს, თებერვლის დასაწყისში ჩემი კოლეგა-მასწავლებელი შორენა დირექტორი გახდა და დაგვტოვა. რაღაცნაირად ხელმოტეხილივით დავრჩი. გვიან მივხვდი, რომ უმნიშვნელოვანესია გუნდური მუშაობა და თანამშრომლობა, ცოდნის გაზიარება, მხარდაჭერა, განსაკუთრებით განსხვავებულ სივრცეში. 

2015 წლის ივნისის თვეში ჩემმა უკვე ყოფილმა კოლეგამ, ყოფილმა ტრენერმა დამირეკა და დირექტორის მოადგილეობა შემომთავაზა. დაუფიქრებლად უარი ვთქვი. მე მიყვარს მასწავლებლობა და არ მიზიდავს თანამდებობა. ამიტომ დღეს ვმუშაობ ქალაქ მარნეულის N2 საჯარო სკოლაში, რომელიც არის  მულტიკულტურული დაწესებულება. 
ჩვენი გუნდი ყოფილი ტრენერით და კოლეგით, ყოფილი პროგრამელებით დღეს ისევ ერთად ვართ.

ჩვენი გუნდი

Read More

საზაფხულო სკოლის ეგიდით ჩატარებული ტრენინგ-სემინარები

სსიპ ქალაქ მარნეულის N2 საჯარო სკოლაში 2 ივლისს გავხსენით საზაფხულო სკოლა. სამიზნე ჯგუფს წარმოადგენდნენ მარნეულის N2 საჯარო სკოლის VII-IX კლასის მოსწავლეები. გახსნის დღეს გვყავდა საპატიო სტუმრები იტალიიდან (ქ.ტურინი). შედგა გაცნობითი შეხვედრა საზაფხულო სკოლაში მონაწილე მოსწავლეებსა და იტალიელ მოსწავლეებს შორის. იტალიელი მოსწავლეები საქართველოში იმყოფებოდნენ CISV - ბანაკების ეგიდით. ჩვენმა მოსწავლეებმა ლამაზი დახვედრა მოუწყეს ვიტორიოს და იპოლიტოს.

Read More

ვილიანდის გიმნაზია და ქართული რეალობა

პროექტის "მასწავლებელი მეგზური ევროპისკენ" ფარგლებში ვესტუმრეთ ქალაქ ვილიანდს. მასპინძლობა გაგვიწია ქალაქის ყოფილმა მერმა. 

ქალაქ ვილიანდში მდებარეობს გიმნაზია, სადაც სწავლობენ X-XII კლასის მოსწავლეები. ესტონეთის მასშტაბით ფუნქციონირებს 12 მსგავსი საგანმანათლებლო დაწესებულება. გიმნაზია დამთავრებული მოსწავლეები აბარებენ უნივერსიტეტში.

გიმნაზია გამორჩეულია თავისი ინფრასტრუქტურით. იგი აერთიანებს ორ ძველ და ახალ შენობას. სასწავლო პროცესის დასრულების შემდეგ მოსწავლეები რჩებიან ამ სივრცეში და აგრძელებენ მუშაობას, ასრულებენ დავალებებს და მუშაობენ პროექტებზე.

2018 წლის პირველ ნახევარში ორი ჩრდილო ევროპული ქვეყნის დანიის და ესტონეთის განათლების სისტემის ახლოს გაცნობის საშუალება მომეცა. ამაზე ვოცნებობდი სკოლაში მუშაობის დაწყების დღიდან. ესტონეთიდან დაბრუნების შემდეგ დავიწყე ფიქრი თუ როგორ შეიძლება გავაუმჯობესოთ ზოგადი განათლების სისტემა. მუდმივმა რეფორმებმა საზოგადოებაში ნიჰილიზმისა და წარუმატებლობის განცდა დაბადა. ძალიან მნიშვნელოვანი ნაბიჯი, რომელიც უნდა გადაიდგას საქართველოში, სასწრაფოდ სასკოლო განათლების მიმართულებით უნდა იქნეს გადადგმული. 

ორივე ქვეყანაში ერთმანეთისგან მკვეთრად არის გამიჯნული საბაზო და საშუალო საფეხური. ესტონურმა მოდელმა საერთოდ მომხიბლა. რას გულისხმობს? საბავშვო ბაღს + 1-9 კლასი - სწავლობენ ერთ დაწესებულებაში. მე-9 კლასის დასრულების შემდეგ მოსწავლე ირჩევს გააგრძელებს სწავლას გიმნაზიაში (10-12 კლასი), წავა კოლეჯში თუ შეწყვეტს განათლების მიღებას (ასეთი ესტონეთში ძალიან იშვიათია). ცხადია გიმნაზიაში სწავლის გაგრძელება მხოლოდ სურვილზე არაა დამოკიდებული. აქ ერთვება მისი აკადემიური მოსწრება და IX კლასის დამამთავრებელი გამოცდის შედეგები. ანალოგიური მიდგომაა დანიის საჯარო სკოლებშიც.

ვფიქრობ დროა ხელისუფლებამ და საზოგადოებამ იფიქროს ამ მოდელის დანერგვაზე. ვიცი ეს ყველაფერი ბევრ დანახარჯთანაა დაკავშირებული. პირველ ეტაპზე ქალაქების დონეზე მაინც უნდა მოხდეს I-IX და X-XII კლასების გამიჯვნა არსებული სკოლების ბაზაზე. ეკონომიკური ზრდის პირობებში (ღმერთი ნუ მიწყენს) მერე და მერე შეიძლება ახალი გიმნაზიების, ლიცეუმების მშენებლობაზე ფიქრი. 

რა იქნება სარგებელი?

ბავშვი სკოლამდელი დაწესებულებიდანვე ეჩვევა იმ გარემოს, სადაც უნდა ისწავლოს. საბავშვო ბაღის შემდეგ ნაცნობ გარემოში არ უჭირს ადაპტაცია და იწყებს I კლასში სწავლას, სხვადასხვა უნარების განვითარებას. მე-9 კლასამდე უყალიბდება პასუხისმგებლობის მაღალი გრძნობა. აცნობიერებს, რომ არ სწავლის შემთხვევაში უნივერსიტეტისაკენ მიმავალი გზა ჩაკეტილია.

გიმნაზიის დირექტორი

პასუხისმგებლობის მქონე, მიზანდასახული მოსწავლე მიდის გიმნაზიაში - იქიდან კი უნივერსიტეტში. მეორე სიკეთე უკავშირდება უნივერსიტეტებს და კვალიფიციურობას. გაცხრილვის შემდეგ სკოლა უნივერსიტეტს სთავაზობს იმდენ ახალგაზრდას, რამდენის მიღებაც დაახლოებით შეუძლია უნივერსიტეტს და საჭიროებს ქვეყანა. 
ჩვენსავით პატარა ქვეყანაში ამდენი უნივერსიტეტი და სტუდენტი - ბუნდოვანი მომავალით რა საჭიროა?

მსგავსი რეფორმის გატარება გრძელვადიან პერსპექტივაში ფინანსების დაზოგვასაც შეუწყობს ხელს. დღეს ჩვენ სიფლებში გვაქვს მოქმედი სკოლები მოსწავლეების გარეშე. ანუ სახელმწიფო ხარჯავს ფულს ცარიელ კედლებში... სასოფლო თემებში (რამდენიმე სოფლის სკოლის გაერთიანება) მოსწავლეთა რაოდენობის ზრდას, კონკურენციას და ხარისხის ამაღლებას გამოიწვევს.

სოფელ თოკის დაწყებითი სკოლა
- კუკური მეტრეველის ფოტო

Read More

სპორტი და ჯანსაღი ცხოვრება

სპორტი სასკოლო ცხოვრების აუცილებელი ნაწილია. სწორედ მისი მეშვეობით ჩვენ შეგვიძლია დავაინტერესოთ ახალგაზრდები ჯანსაღი ცხოვრების წესით, სწავლით, ჩამოვუყალიბოთ ურთიერთპატივისცემის, ძლიერის აღიარების უნარი და დავანახოთ გამარჯვებისა თუ დამარცხების სიტკბო-სიმწარე. 

ბოლნისი, 2017 წელი.

ჩემს სასკოლო ცხოვრებაში სპორტს ძალიან დიდი ადგილი უჭირავს. ორმაგად სასიხარულოა, როცა სკოლაში დირექცია მხარს გიბამს ან პირიქით შენ ეხმარები სხვადასხვა სპორტული შეჯიბრის ორგანიზებაში. 

გოგონათა გუნდის ჩამოყალიბების მიზანი იყო ეთნიკური უმცირესობით დასახლებულ რაიონში გოგონათა გააქტიურება და სპორტში ჩართვა, ბიჭების გუნდის მომზადება კოკა-კოლას თასისთვის. ქვე მიზნები: 

➤გოგონათა ფეხბურთის პრეცენდენტის შექმნა და გენდერული თანასწორობის პოპულარიზაცია; 

➤გოგონათა საფეხბურთო გუნდის ფორმირება; 
➤სკოლაში გაიზარდა გოგონების ინტერესი სპორტისადმი; 
➤შერეული გუნდების პოპულარიზაცია სკოლაში. 

ქვემო ქართლში, განსაკუთრებით მარნეულის რაიონში მწვავედ დგას გოგონათა სპორტში ჩართულობის საკითხი. ამ პრობლემის მოგვარების მიზნით სკოლაში დავგეგმეთ ვარჯიშები შერეული გუნდების შემადგენლობით. სკოლის ბიჭების საფეხბურთო გუნდმა დაიწყო მომზადება გოგონების გუნდის კოკა-კოლას თასისთვის. თეორიულ და პრაქტიკულ ვარჯიშებს მეთვალყურეობას ვუწევდი მე და საჭიროების შემთხვევაში ვერთვებოდი პროცესში. 

პრობლემები იყო საწყის ეტაპზე მშობლებისგან, მათი გარკვეული ნაწილი გამოთქვამდა უკმაყოფილებას გოგონების ჩართვაზე, აპროტესტდებდნენ შორტებით თამაშის პერსპექტივას, რადგან, მათი აზრით, ეწინააღმდეგება ადგილობრივი თემის ტრადიციებს. მოსწავლეთა სპორტული მომზადების ხელმძღვანელებმა მე და სკოლის დირექტორმა, სპორტის დიდმა ქომაგმა შორენა ხუხუამ გამოვნახეთ კონსესუსის გზა, დავარწმუნეთ მშობლები, რომ სწავლაში ხელს არ შეუშლიდა სპორტი, გოგონებიც ადასტურებდნენ, უფრო გულმოდგინედ სწავლის სურვილს. გაიზარდა მათი აკადემიური მოსწრება. სკოლამ დაკვეთით შეიძინა სპორტული ტანსაცმელი. შორტები ჩაანაცვლა სპორტული შარვლებით. საფეხბურთო გუნდების პრეზენტაცია შედგა 2017 წელს, ნოვრუზ ბაირამის დღესასწაულზე. ღონისძიებას ესწრებოდა განათლებისა და მეცნიერების მინისტრი - ალექსანდრე ჯეჯელავა.

კოკა-კოლას 2017 წლის გათამაშებაში ჩვენი გუნდი პირდაპირ რეგიონალურ ტურნირზე გაემგზავრა ბოლნისში. წილისყრის შედეგად ნახევარფინალში მეტოქედ რუსთავის N20 საჯარო სკოლა გვერგო. მეტოქე გუნდთან 2-0 დავმარცხდით.

მეორე პრობლემა ამხანაგური თამაშებისთვის / სავარჯიშოდ მეტოქე გუნდის არარსებობა გახდა. გოგონები ერთმანეთთან ვარჯიშობდნენ და ნახევარფინალში უცხო გუნდთან დამარცხების ძირითადი მიზეზი ეგ გახდა, არ ჰქონდათ განსხვავებულ გუნდთან წვრთნა გავლილი, თავს კარგად იცავდნენ, მაგრამ შეტევას ვერ ახერხებდნენ მოწინააღმდეგის კარებში. გაუჭირდათ გუნდური თამაში. 

ამ მიმართულებით 2017-2018 სასწავლო წლის დასაწყისიდან დავიწყეთ მუშაობის წარმართვა. მოვძებნეთ ახლომდებარე სკოლებში სპარინგ-პარტნიორი. გავმართეთ რამდენიმე ამხანაგური შეხვედრა დიოკნისის საჯარო სკოლაში. 

2018 წლის გათამაშებაზე უკვე მარნეულში მოგვიწია თამაში. ჩვენმა გოგონათა გუნდმა უკვე ფინალური შეხვედრა წააგო წერეთლის საჯარო სკოლის გუნდთან.

გარდა ოფიციალური შეჯიბრებებისთვის მომზადებისა სიამოვნებით ვერთვები სხვადასხვა სასკოლო სპორტულ აქტივობებში. მოსწავლეებთან ერთად ვთამაშობ ფეხბურთს, ფრენბურთს, კალათბურთს და ა.შ.

სრული ალბომი იხილეთ აქ!

Read More

აბოს წამება

23 დეკემბერს ჩემი და ქართული ენისა და ლიტერატურის და ს მასწავლებლების ინიციატივით სკოლაში მოვაწყეთ მორიგი იმიტირებული სასამართლო პროცესი „აბოს წამების“ მიხედვით.

მსჯავრდებულის სკამზე აღმოჩნდა აბო. მას არაბეთის მხარე ბრალად სდებდა სამშობლოს ღალატს. გადაწყვეტილება კი, ნაფიცმსაჯულებს უნდა გამოეტანათ. ნაფიცმსაჯულთა ხმები ორად გაიყო, რის გამოც გადაწყვეტილება გამოიტანა მოსამართლემ, რომელმაც იხელმძღვანელა საქართველოს კანონმდებლობით. 

იმიტირებულ სასამართლო პროცესზე ნაფიცმსაჯულების როლი IX „ა“ კლასის მოსწავლეებმა მოირგეს, ხოლო იოვანე საბანისძის ჰაგიოგრაფიული ნაწარმოების „წამებაჲ წმიდისა და ნეტარისა მოწამისა ქრისტჱსისა ჰაბოჲსი, რომელი იწამა ქართლსა შინა, ქალაქსა ტფილისს, ჴელითა სარკინოზთაჲთა, გამოთქმული იოვანე, ძისა საბანისი. ბრძანებითა ქრისტჱს მიერ სამოელ ქართლისა კათალიკოზისაჲთა“ პერსონაჟები X „ა“ კლასის მოსწავლეებმა გააცოცხლეს. 

რატომ იმიტირებული პროცესი? - როლური თამაში თანამშრომლობითი სწავლების ერთ-ერთი საუკეთესო მაგალითია. ამ დროს ხდება ცოდნის ტრანსფერი, იკვეთება მოსწავლეთა კრეატიულობა, მოსწავლეები არიან აქტიურ პოზიციაში. საბოლოოდ მოსწავლეებს უვითარდებათ მაღალი სააზროვნო უნარები. 
✅ პედაგოგები: ქართული ენა და ლიტერატურა - შორენა ხუხუა, სამოქალაქო განათლება - თემურ სუყაშვილი

Read More